tag:blogger.com,1999:blog-302424052012-05-22T00:37:25.823+03:00havaalanlarında, süpermarketlerde unutulan/kaybolan küçük, "hiperaktif", "siberaktif" bir çocukoguzcansahinnoreply@blogger.comBlogger101125tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-39012266413996043302012-05-11T11:07:00.000+03:002012-05-18T11:08:46.058+03:00

"Bir insana değer verdiğini göstermenin en kestirme ve garantili yolu onu empatik ve etkin bir şekilde dinlemektir" - Yönetim ve Eğitim Danışmanı Kerem Şenoğlu Posted via email from elkeschmitter's posterous

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-44253711851253484572012-05-11T11:05:00.000+03:002012-05-18T11:06:08.879+03:00

"Psikolojik açıdan yaza hazırlanmanın bir yolu yordamı var mıdır acaba? Yazlık giysiler gibi püfür püfür yazlık haleti ruhiyeler olsa mesela, üzerime giyince ferahlasam da bu yaz güzel geçse…" - via @dreamsact (Halid S. Şimşek) Yazının tamamı için buraya, Twitter profiline ulaşmak için buna tıklayın. Posted via email from elkeschmitter's posterous

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-40929876682682661372012-05-06T10:51:00.000+03:002012-05-18T10:52:08.629+03:00

* Taslak. Sondan birkaç önce Allah belamı versin, çok sevdim ve nasıl sevindim. Bir gün -hangi gün sahi- daha önce hiç gitmişliğim de olmadığından üç beş parça eşya ile sadece kendini alıp gitmelerini sevdim. Gelmelerini de sevdim; pek gelmediğinden hakkını vere vere sevebildim denemez ama vallahi de billahi de çok aşık olmuştum. Şartlar oraya getirmişti beni. Sevmem gerekiyordu. Başka

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-47427494898307431572012-04-25T10:49:00.000+03:002012-05-18T10:50:11.004+03:00

Uykusuz bir gece ve sabah hiçbir şey olmamış gibi, hafifçe kırışmış çarşafların içinden çıkıp güne başlamak. Ağızda bir önceki geceden kalma tatsızlık; hayır, kekremsi ya da buruk değil, sadece uykusuz geceden kalma işte; hiçbir özelliği yok. Tanımsız. Defalarca kez tekrarlanmış melodiler, gecenin kendisi bile loop’ta. Birden fazla taslak ve yine kendine saklanan itiraflar. Açılın! Vücut

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-24478112833511944572012-04-15T10:44:00.000+03:002012-05-18T10:45:09.323+03:00

Uzun zamandır merak ediyorum. İki eliyle sikini doğrultamadığını birebirde tecrübe ettiğim, çoğu hatrı sayılır ölçüde para ve kariyer budalası, CV’lerinin büyük kısmı şişirme olan ve epi topu 30’lu, 40’lı yaşlarını süren “yaşam/kariyer koç”larına neden ihtiyacınız olsun? 30’lu yaşlarındaki “danışmanlar” da pek bir eğreti görünüyor gözüme. Kendi adıma şunu söyleyebilirim: Beni olsa olsa 60’

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-13692087868437056222012-04-08T10:39:00.000+03:002012-05-18T10:39:42.184+03:00

Bugün, bir romanda karşılaşsam “atma recep, din kardeşiyiz” diyebileceğim biriyle tanıştım. Tanıştım dediğim, ilkokul arkadaşımın doğum günü & bahçe partisinde aramızda bulunmayan ama tüm gece boyunca sofranın en önemli konusu olduğundan hayatı hakkında enteresan bilgiler edindiğim biri. Adı Müfit. Sanırım Alman Lisesi’nden. Tahminen 81 ya da 82 doğumlu. Müfit, eczacılık okumuş ve çok

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-28930686349734224852012-04-08T10:32:00.000+03:002012-05-18T10:39:56.667+03:00

Belli bir zaman sonra üzülemez bile insan. Aniden gelir. Vazgeçiş ancak imkansız olduğunu anlayınca çalar kapını. Kapıdaki “olmaz”lar, umutlarını itip kenara, tüm heybetiyle dikilir karşına. Aranızda yaşandığını zannettiğin her şey ve hatta tahayyülünün alamadığı kadar fazlası aslında binlerce kez yaşanmış, bitirilmişken, eğip boynunu “olmaz”lara, kabullenirsin gelecekte yaşanacak sıradan

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-74653109156666606772012-04-07T10:35:00.000+03:002012-05-18T10:37:38.095+03:00

Dinlemek istediğin şeye kolayca ulaşmak internetin en güzel yanlarından biri sanırım. Eskiden müzik yazıları okurken tanımadığımız bir grup olduğunda okuduğumuz eksik kalırdı. Hemen bulmak kolay mı? Taksim veya Şişli’deki müzik markete git, ara, bulursan ne âla… Hürriyet’in müzik yazarlarından Barış Akpolat, “Kings Of Convenience” ile röportaj yapmış. Norveçli bir grup. Barış, “

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-50474546729689496512012-03-25T10:28:00.000+03:002012-05-18T10:29:41.738+03:00

Bir blogu düzenli takip etmem için gereken bazı özellikler var. Dilinin ne olduğu, ne hakkında yazdığı önemli değil. Kimi zaman hiç anlamadığım bir konuyu, mesela yazılım ile ilgili yeni gelişmelerin olduğu bir yazıyı bile okuyabiliyorum. Artık anladığım ne kadarıysa… Dilbilgisi bahane Bir blogda, blog yazarının çok kötü bir dilbilgisi de olabilir. Mühim olan yazdığı şeyler. Ben

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-1112527882728953062012-03-20T10:24:00.000+02:002012-05-18T10:26:32.081+03:00

(Fotoğraf: Museum Aotearoa Opening, Dunedin Public Art Gallery) Galeri açılışlarına gitmeyeli çok zaman olmuş. Şimdi bir resim sergisi açılışı fotoğrafını görünce farkettim. Önceden, öğrencilik zamanlarımızda yani, resim yahut benzer bir sergi açılışı demek bedava içki ve bir sürü aperatif anlamına geliyordu. İhtiyaçlar doğrultusunda sanat sever olduk yani bir bakıma. İyi bir

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-19042703406375607322012-03-15T10:21:00.000+02:002012-05-18T10:22:18.688+03:00

Sivil toplum kuruluşları (STK) adına deneyimlerim TOFD bünyesine girişim ile başlamıştı. Kişilerin birey olarak da hayatı boyunca STK’lara destek olması gerekiyor bana göre. Belki çok geyik olacak ancak gerçekten “eğitim şart” ve bu nedenle bireysel yahut kitlesel hareketlerin öncelikli olarak bilinçlendirme amaçlı olması taraftarıyım.  Bir toplumun ne kadar gelişmiş olduğu, sivil toplum

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-46023183520187243202012-02-18T10:18:00.000+02:002012-05-18T10:19:52.154+03:00

Bir gün bir kişisel gelişim uzmanı/danışman/hayat koçu ile 2 saat aynı arabada kaldım. Köprü trafiği… Yerinden kımıldayamıyorsun. Ön koltuktayım ve yol bitene kadar birbirimizi idare etmek zorundayız. Nasıl geldik, nereden geldik buralara hatırlamıyorum ama sevgi ve özlem kavramları üzerine bile ahkam kesmeye başlamıştık belli bir zamandan sonra. Birini özlemenin sağlıksız bir ruh

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-26916421952950439212012-02-15T09:54:00.000+02:002012-05-18T10:18:00.073+03:00

Vücudumuzdaki tüm hücreler 7 yılda bir tamamen değişirmiş. Bir anlamda 7 yılda bir bambaşka insanlar oluyoruz. 7 yılda bir damak tadının değişmesi vb. şeyler de buna paralel olarak gerçekleşiyor demek ki.  Tasavvuf inanışına göre yer ve gök katlarının, yoga literatürüne göre vücudumuzdaki ana çakraların, müzikte notaların ve daha bilmediğim pek çok şeyin 7 rakamı ile ilişkili olması

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-74316733753867472562012-02-02T10:11:00.000+02:002012-05-18T10:17:38.862+03:00

Paul Auster “Türkiye’ye gelmem”e gelen beyanatlarda bulundu. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan cevap olarak “cahil adam” demeyi uygun buldu, vs. Bu kısımları biliyorsunuz. Benim asıl merak ettiğim ise başka bir şey… Gerçekten bilmediğimden soruyorum. Türkiye gibi demokratik özgürlüğün olmadığını düşündüğü ülkelere gitmeyen bir yazarın kitabı neden ilk olarak o ülkelerden birinde yayınlandı?

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-14966333174715710932012-01-27T09:59:00.000+02:002012-05-18T10:16:51.569+03:00

    Ünlü Gangster Al Capone’u ve onun ünlü bisiklet hikayesini duymuşsunuzdur muhakkak. Bilmeyenler için ufak bir hatırlatma yapalım onun ağzından: Çocukken her akşam yatmadan once ve aklıma geldiği her an Tanrı’ya bana bir bisiklet vermesi için dua ederdim. Bir gün Tanrı’nın çalışma tarzının bu olmadığını anladım. Ertesi gün gittim, kendime yeni bir bisiklet çaldım ve her akşam

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-44655444336873083592012-01-17T09:56:00.000+02:002012-05-18T10:15:31.320+03:00

"Eğer hâlâ başımız dik yaşayabiliyorsak, bu boğazımıza kadar boka battığımız içindir!" - Deli, “Bir Anarşistin Kaza Sonucu Ölümü” (Oyun), Dario Fo (İtalyan oyun yazarı) Sen kalk, 1926’da doğ, ondan sonra 1970’de “Bir Anarşistin Kaza Sonucu Ölümü” oyununu yaz ve orada tüm zamanları özet geç.  Oyun hakkında: Vaktiyle Devlet Tiyatroları’nda sahnelenmişti. Sanırım 2002’de izlemiştim

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-87544422053198242772012-01-13T09:43:00.000+02:002012-05-18T10:16:30.004+03:00

"Fark yaratmak istiyorsanız, güne başlarken başkalarının ne yaptığına veya gelen cevaplara değil, hedeflerinize odaklanın!" Seth Godin, http://sethgodin.typepad.com/ linkindeki blogunda harika önerilerde bulunmuş. Godin, güne başlarken, bilgisayarınızı açar açmaz başkalarının ne yaptığına, Facebook’a, Twitter’da yazılanlara bakmak yerine, dingin bir zihin ile kendi hedeflerinize

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-33190844947112225592011-09-10T17:12:00.004+03:002012-04-04T13:54:19.118+03:00

Merhaba, Uzun zaman oldu, görüşmedik burada. Önemsemediğimden değil, tamamen unuttuğumdan. :) Son zamanlarda internet üzerinde nerelerde, ne yapıyorum merak ederseniz: Tumblr'da bir şeyler yazıyor, Twitter'da twitliyor, Flickr'da fotoğraf bakınıyor, Friendfeed'de forum sohbetlerini okuyor, Foursquare'de gittiğim yerleri paylaşıyor, Formspring.me'de sorularınızı yanıtlıyorum. Çok sık olmasa da

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-31952914316664214532011-04-23T17:18:00.011+03:002012-04-04T13:57:58.525+03:00

23 Nisan'da blogumu bir çocuğa verecektim, unuttum. Bunun üzerine çocukken yazdığım bir şeyi bulup post etmeye karar verdim.  Babama yazdığım bir not ile görevimi tamamlıyorum.Babişko, Okuldan geldim, evde yoktun. Ben Gülaylara iniyorum. (7 numara) Annem gelince ona söylersin. Seni seviyorum. Kızın Selen

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-24596399083221524132011-03-21T16:15:00.001+02:002011-03-21T16:15:43.355+02:00

Doktora diyorum, ben iyiyim. İyisin iyisin, hızla iyileşiyorsun diyor ancak ilacı basıyor. Serumu bitti, şurubu geldi. Şurubunu kapatamadan, vitamini eklendi. Yetmedi, şimdi bir de avuç büyüklüğünde hapları ikişer ikişer sabah-öğle-akşam içiyorum. Ne idüğü belirsiz bir sandoz türü ilaç da üzerine cila; günde dört defa! Üstelik hepsi tok karnına. Ne o, karaciğeri topluyoruz. Ulan ne toplanmaz

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-77207779695830108312011-03-15T13:38:00.001+02:002011-03-15T13:39:47.692+02:00

Bahardan kalma bir gün... evdeyim. Güneş sayesinde ev ışıl ışıl. Tülün arasından sızan güneş ışığı evin içinde türlü oyunlar yapıyor. Kedi mutlu, her gün annemin koyduğu bulgur tanelerini yemeye gelen kuşların uğrak yeri pencerenin kenarında uyukluyor. TRT gündüz kuşağında güzel diziler var. Biri "Sen de Gitme". Bildik, usta oyuncular... Temiz bir senaryo. Hani, "halk bunu istiyor" deniliyor ya,

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-56377508214376186742011-02-27T22:46:00.000+02:002011-02-27T22:46:28.884+02:00

Söyleyince ruhumuz kurtulur mu gerçekten? Yazdıkça temizlenir mi içimiz? İtiraf edince kolaylaşır mı her şey? Sesli bir şekilde yeterince tekrarlarsak basitleşir mi acılar? Küstüm, oynamıyorum demek olur mu? Koca koca insanlarız, korkup kaçmak yakışır mı? Not: "Dixi et salvavi animam meam" Latincede "söyledim ve ruhumu kurtardım" anlamına geliyormuş. İlişkili tanımları merak ediyorsanız şuraya

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-71600778380524377992011-02-27T18:17:00.002+02:002011-02-27T19:12:49.201+02:00

Sadece adını soyadını bilmek, bir insan hakkında sayfalarca bilgi sahibi olmamıza yetiyor. İlişkisi var mı yok mu, kimlerle takılıyor, neler yapmış, burcu ne, önce Googlela, sonra Facebook'ta ara; hop, dizilsin önüne. Sonra Twitter var, ruh halini öğrenebildiğimiz. Nerelere mi gidiyormuş? Aç Foursquare'i, şu anda nerede ne halt ediyor, şıp diye bul.  Nelere gülüyor, neleri beğeniyor, hangi

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-28646702404173605412011-02-27T16:30:00.001+02:002011-02-27T23:51:50.590+02:00

Korkup kaçtıklarım, büyük konuştuklarım... İndirin silahları. Teslim oluyorum. Zannettiğiniz kadar iradeli, tutarlı değilim işte. Bir süredir kendimle cenk edip duruyorum. O kadar beceriksiz davranıyorum ki, geçmiş savaşlarımdan hiç ders almadığımı anlıyorum. Hava soğuk. Kendimi iyi hissetmiyorum. Pek güzel zamanlarda değilim, ne yazık. Oysa ne severim yağmurlu ve soğuk havalarda evde, yorgan

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30242405.post-56229360416864068982011-01-01T17:37:00.005+02:002011-01-01T18:13:25.492+02:00

Hoşçakal 2010. İyi şeyler söylemek isterdim senin için ama kusuruma bakma, sende özleyeceğim hiçbir şey yok.  Bir iki güzel an var ama onlar bana ait değil. 2010'da kararını verdiğim bir iki şey var ama onlar da 2010'a ait değil. Sevgili 2010. Bu sene yaşamıma damga vuramadın, üzgünüm. Gezegene yaşattığın bir sürü kötü şeyden bahsetmiyorum bile. Getirdiğin teknolojiler ise aslında geçmişin

Elke Schmitterhttp://www.blogger.com/profile/14477216814914537770noreply@blogger.com0